فرمول رایگان آبرنگ/فرمولاسیون آبرنگ/روش ساخت آبرنگ/فرمول گواش/فرمول خمیر بازی/تولید اسلایم

http://www.shimis.ir (به سایت اصلی مراجعه بفرمایید)

http://4mul.com/

http://chasb0ta100.blogfa.com/

www.shimis.ir

http://4mul.com/

www.sshimis.blogfa.com

www.formol4934.blogfa.com

http://afghan49.blogfa.com

---------------------------------------------------------------
 نقاشی آبرنگزبانبارگیری PDFتماشا کردنویرایش کنید
برای سایر کاربردها ، به آبرنگ (ابهام زدایی) مراجعه کنید .بیشتر بدانید
این مقاله لیستی از منابع عمومی را شامل می شود ، اما تا حد زیادی تأیید نشده باقی مانده است زیرا فاقد استنادات درون خطی کافی است . ( اکتبر 2019 )
آبرنگ ( انگلیسی آمریکایی ) یا آبرنگ ( انگلیسی بریتانیایی ؛ به تفاوت های املایی مراجعه کنید ) ، همچنین آکواریل ( فرانسوی ، از ایتالیایی مخفف Aqua Latin "آب") ، [1] یک روش نقاشی است که در آن رنگ ها از رنگدانه های معلق در محلول مبتنی بر آب. آبرنگ به هر دو اثر هنری واسطه و اثر اشاره دارد . آکواریل هایی را که به جای رنگ های آب مدرن با جوهر رنگی محلول در آب رنگ آمیزی شده اند ، "aquarellum atramento" ( لاتینبرای "آکواریل 1ه شده با جوهر") توسط کارشناسان. با این حال ، این اصطلاح اکنون از حالت استفاده خارج شده است. [2] [3]

هنرمندی که با استفاده از برس گرد روی آبرنگ کار می کند

رسول عشق ، 1885 آبرنگ و تمپرا توسط ماری Spartali استیلمن
سنتی و رایج ترین پشتیبانی مواد که رنگ اعمال شده برای است نقاشی های آبرنگ است کاغذ آبرنگ . دیگر پشتیبانی شامل پاپیروس ، مقالات پوست، پلاستیک، پوست گوساله ، چرم ، پارچه ، چوب و کتان آبرنگ (پوشش داده شده با سطح پوشیده از بتونه است که به خصوص برای استفاده با آبرنگ 1ه). کاغذ آبرنگ اغلب به طور کامل یا جزئی با پنبه ساخته می شود. [4] این به سطح بافت مناسب می دهد و در صورت خیس بودن اعوجاج را به حداقل می رساند. [5]کاغذهای آبرنگ معمولاً کاغذهای فشرده سرد هستند و با وزن GSM بین 200 تا 300 بافت و شکل ظاهری بهتری دارند. آبرنگ ها معمولاً نیمه شفاف هستند و نورانی به نظر می رسند زیرا رنگدانه ها به شکل خالص قرار می گیرند و چند ماده پر کننده رنگ های رنگدانه را پنهان می کنند. با افزودن رنگ سفید چینی می توان رنگ های آبرنگی را نیز مات کرد .
رنگ آبرنگ نوعی نقاشی باستانی است. در آسیای شرقی ، نقاشی آبرنگ با جوهر را نقاشی با قلم مو یا نقاشی طوماری می نامند. در نقاشی های چینی ، کره ای و ژاپنی محیط غالب بوده است ، اغلب در رنگ های سیاه یا قهوه ای تک رنگ ، اغلب از جوهر مرکب یا رنگدانه های دیگر استفاده می شود. هند ، اتیوپی و سایر کشورها نیز دارای سنت های طولانی نقاشی با آبرنگ هستند.
به نظر می رسید که هنرمندان آمریکایی در اوایل قرن نوزدهم ، آبرنگ را به عنوان ابزاری برای طراحی کار "تمام شده" در روغن یا حکاکی در نظر می گیرند. [6]فهرست 
تاریخویرایش کنید
نقاشی آبرنگ بسیار قدیمی است ، شاید به نقاشی های غارنشینی در اروپا مربوط به پارینه سنگی مربوط می شود و حداقل از زمان مصر اما به ویژه در قرون وسطی اروپا برای تصویرگری نسخه های خطی استفاده می شده است . با این حال ، تاریخ مداوم آن به عنوان یک رسانه هنری با دوره رنسانس آغاز می شود . آلبراخت دورر ، هنرمند رنسانس شمالی آلمان (1428–1528) ، که چندین نقاشی آبرنگ از نظر گیاه شناسی ، حیات وحش و چشم انداز را نقاشی کرده است ، به طور کلی از اولین نمایندگان آبرنگ محسوب می شود. یک مدرسه مهم نقاشی با آبرنگ در آلمان توسط هانس بول (1534-1593) به عنوان بخشی از دوران رنسانس دورر هدایت شد.

آلبرشت دورر ، خرگوش جوان ، 1502 ، آبرنگ و رنگ بدن ، آلبرتینا ، وین
علیرغم این شروع زودهنگام ، نقاشی های آبرنگ باروک فقط برای طرح ، کپی یا کارتون (نقاشی های طراحی در مقیاس کامل) معمولاً از آبرنگ استفاده می شد . وان دیک (در مدت اقامت خود در انگلیس) ، کلود لورین ، جیووانی بندیتو کاستیگلیونه ، و بسیاری از هنرمندان هلندی و فلاندرایی ، از هنرپیشگان برجسته نقاشی با آبرنگ بودند . با این حال ، تصویربرداری گیاه شناسی و تصویرگری حیات وحش شاید قدیمی ترین و مهمترین سنت ها را در نقاشی آبرنگ تشکیل دهند. تصاویر گیاه شناسی در طول دوره رنسانس رواج پیدا کردند ، هم به عنوان تصاویر بلوک های چوبی دست رنگ در کتاب ها یا صفحه های گسترده و هم به عنوان نقاشی های مرکب رنگی رویپوست گوساله و یا کاغذ. هنرمندان گیاه شناسی به طور سنتی برخی از دقیق ترین و ماهرترین نقاشان آبرنگ بوده اند و حتی امروزه ، آبرنگ ها - با توانایی منحصر به فرد خود در خلاصه سازی ، شفاف سازی و ایده آل سازی کامل رنگ - برای نشان دادن انتشارات علمی و موزه ای مورد استفاده قرار می گیرند. تصویرگری حیات وحش در قرن نوزدهم با هنرمندانی مانند جان جیمز آودوبون به اوج خود رسید و امروزه بسیاری از راهنماهای زمینه طبیعت گرایان هنوز با نقاشی های آبرنگ نشان داده می شوند.مدرسه انگلیسیویرایش کنید
عوامل مختلفی در گسترش نقاشی آبرنگ در طول قرن هجدهم ، به ویژه در انگلستان نقش داشته است. در میان طبقات نخبه و اشرافی ، نقاشی با آبرنگ یکی از زینت های تصادفی آموزش خوب بود. نقشه سازان ، افسران نظامی و مهندسان از آن به دلیل سودمندی در به تصویر کشیدن خصوصیات ، زمین ها ، استحکامات ، زمین شناسی میدانی و به تصویر کشیدن کارهای عمومی یا پروژه های سفارش شده ، قدردانی می کردند. هنرمندان آبرنگ را معمولاً در اکتشافات زمین شناسی یا باستان شناسی می بردند ، بودجه ای که توسط جامعه Dilettanti تأسیس شد (در سال 1733 تأسیس شد) ، تا اسناد اکتشافات در مدیترانه ، آسیا و دنیای جدید باشد. این اکتشافات تقاضا برای نقاشان توپوگرافی ، که نقاشی های یادگاری از مکان های معروف (و مکان های دیدنی) را در طول تور بزرگ به ایتالیا برانگیخته بودند ، تحریک کرد.که توسط هر جوان شیک آن زمان انجام شد.
در اواخر قرن 18، انگلیسی روحانی ویلیام گیلپین نوشت: یک سری از کتاب های بسیار محبوب توصیف او زیبا سفر در سراسر مناطق روستایی انگلستان، و آنها را با خود ساخته آبرنگ تک رنگ احساساتی از دره رودخانه، قلعه های باستانی، و کلیساها رها شده است. این مثال آبرنگ ها را به عنوان شکلی از مجله توریستی شخصی رواج می دهد. تلاقی این علایق فرهنگی ، مهندسی ، علمی ، توریستی و آماتوری در جشن و ترویج آبرنگ به عنوان یک "هنر ملی" کاملاً انگلیسی به اوج خود رسید. ویلیام بلیک چندین کتاب شعر حکاکی شده به رنگ دست چاپ کرد ، تصاویر را برای جهنم دانته ارائه داد ، و او همچنین یکنواخت بزرگ را آزمایش کرددر آبرنگ کار می کند. توماس گینزبورو ، جان رابرت كوزنز ، فرانسیس تاون ، مایكل آنجلو روكر ، ویلیام پارس ، توماس هرن و جان وارویك اسمیت از جمله بسیاری دیگر از آبرنگ شناسان مهم این دوره بودند .

توماس گیرتین ، ابی جدبورگ از رودخانه ، 997-1979 ، آبرنگ روی کاغذ
از اواخر قرن هجدهم تا قرن نوزدهم ، بازار کتابهای چاپی و هنرهای داخلی به طور قابل توجهی به رشد رسانه کمک کرد. آبرنگ ها به عنوان سند اساسی که از آن مناظر کلکسیونی یا حکاکی های توریستی ساخته شد ، استفاده شد و نسخه های اصلی آبرنگ نقاشی دستی یا کپی نقاشی های معروف به بسیاری از نمونه کارهای هنری طبقه بالا کمک کردند. صفحات طنز آمیز توماس روولندسون ، بسیاری از آنها توسط رودلف آکرمن منتشر شد ، نیز بسیار محبوب بود.
سه هنرمند انگلیسی که تاسیس آبرنگ را به عنوان یک رسانه نقاشی مستقل و بالغ مورد اعتبار قرار داده اند ، پل سندبی (1730–1809) است که اغلب "پدر آبرنگ انگلیسی" نامیده می شود. توماس گیرتین (1775–1802) ، که پیشگام استفاده از آن برای نقاشی منظره با ابعاد بزرگ ، عاشقانه یا زیبا بود. و جوزف مالورد ویلیام ترنر (1775–1851) ، که نقاشی با آبرنگ را به بالاترین سطح قدرت و تصفیه رساند ، و صدها نقاشی آبرنگ عالی تاریخی ، توپوگرافی ، معماری و اسطوره ای خلق کرد. روش او برای توسعه رنگ آمیزی آبرنگ به صورت مرحله ای ، شروع با مناطق بزرگ و مبهم رنگی که روی کاغذ مرطوب ایجاد شده و سپس تصفیه تصویر از طریق یک شستشوو لعاب ، به او اجازه تولید تعداد زیادی نقاشی با "کارایی کارگاه" را داد و او را به یک میلیونر تبدیل کرد ، بخشی از فروش از گالری هنری شخصی خود ، اولین نمونه در نوع خود. از جمله معاصران مهم و بسیار با استعداد ترنر و گیرتین جان وارلی ، جان فروش کوتمن ، آنتونی کوپلی فیلدینگ ، ساموئل پالمر ، ویلیام هاول و ساموئل پروت بودند . آبراهام-لوئیس-رودولف دوکروس ، نقاش سوئیسی ، به دلیل نقاشی های بزرگ و عاشقانه در آبرنگ ، به شهرت زیادی رسید.

یک آبرنگ ناتمام توسط ویلیام بریمن که بین سالهای 1808 و 1816 با استفاده از آبرنگ ، جوهر و مداد خلق شده است. استفاده از رنگدانه های جزئی باعث جلب توجه موضوع اصلی می شود.
تلاقی فعالیت آماتور ، بازارهای نشر ، جمع آوری هنرهای طبقه متوسط و تکنیک قرن نوزدهم منجر به شکل گیری جوامع نقاشی آبرنگ انگلیسی شد: انجمن نقاشان در آب (1804 ، که اکنون به عنوان انجمن سلطنتی آبرنگ شناخته می شود ) و انجمن جدید انجمن رنگ آب (1832 ، که اکنون به عنوان م Instituteسسه سلطنتی نقاشان در رنگ های آبی شناخته می شود ). ( انجمن نقاشان اسکاتلندی با رنگ آب در سال 1878 تاسیس شد ، اکنون به عنوان انجمن سلطنتی نقاشان اسکاتلندی در آبرنگ شناخته می شود).) این انجمن ها نمایشگاه های سالانه و معرفی خریداران را برای بسیاری از هنرمندان فراهم می کردند. آنها همچنین درگیر رقابت در وضعیت خرده ریزها و مباحث زیبایی شناختی ، به ویژه بین طرفداران آبرنگ سنتی ("شفاف") و پذیرندگان اولیه رنگ متراکم تر با رنگ بدن یا گواش ( آبرنگ "مات") بودند. اواخر دوره گرجستان و ویکتوریا اوج آبرنگ بریتانیا را ایجاد کرد ، از جمله تأثیرگذارترین آثار قرن 19 بر روی کاغذ ، [7] به دلیل هنرمندان ترنر ، وارلی ، کوتمن ، دیوید کاکس ، پیتر دو وینت ، ویلیام هنری هانت ، جان فردریک لوئیس ، مایلس بیرکت فاستر ، فردریک واکر ،توماس کولیر ، آرتور ملویل و بسیاری دیگر. به طور خاص ، آبرنگ های برازنده ، شرم آور و جوی ("نقاشی های ژانر") توسط ریچارد پارکز بونینگتون یک مد بین المللی برای نقاشی آبرنگ به ویژه در انگلستان و فرانسه در دهه 1820 ایجاد کرد.
محبوبیت آبرنگ بسیاری از نوآوری ها را تحریک می کند ، از جمله کاغذهای بافته شده با ابعاد سنگین تر و مس و قلم موهایی (به نام "مداد") که کاملاً برای آبرنگ ساخته شده اند. آموزشهای آبرنگ برای اولین بار در همین دوره توسط وارلی ، کاکس و دیگران منتشر شد و دستورالعملهای گام به گام نقاشی را مشخص کرد که امروزه نیز ژانر را مشخص می کند. The Elements of Drawing ، یک آموزش آبرنگ توسط منتقد هنر انگلیسی جان راسکیناز زمان انتشار برای اولین بار در سال 1857 فقط یک بار از چاپ خارج شده است و مارک های تجاری آبرنگ به بازار عرضه شده و رنگ ها در لوله های فلزی یا کیک های خشک بسته بندی می شوند که می توانند در ظروف چینی استودیو "مالیده شوند" یا در قابل حمل استفاده شوند جعبه های رنگ فلزی در مزرعه. دستیابی به موفقیت در صنایع شیمیایی ، بسیاری از رنگدانه های جدید را از جمله آبی اولترا مارین مصنوعی ، آبی کبالت ، ویریدیان ، بنفش کبالت ، زرد کادمیوم ، اورئولین ( کبالتینیتریت پتاسیم ) ، روی سفید و طیف وسیعی از دریاچه های کارمین و ماد در دسترس قرار داده است.. این رنگدانه ها ، به نوبه خود ، استفاده بیشتر از رنگ را در همه رسانه های نقاشی تحریک می کنند ، اما در آبرنگ های انگلیسی ، به ویژه توسط اخوان قبل از رافائلی .

وینسلو هومر ، قایق آبی ، 1892
ایالات متحدهویرایش کنید

جان سینگر سارگنت ، کشتی های سفید . موزه بروکلین
نقاشی آبرنگ در قرن نوزدهم نیز در ایالات متحده محبوب شد. پزشکان برجسته اولیه شامل جان جیمز آودوبون و همچنین نقاشان اولیه مدرسه رودخانه هادسون مانند ویلیام اچ. بارتلت و جورج هاروی بودند . در اواسط قرن ، نفوذ جان راسکین باعث افزایش علاقه به آبرنگ شد ، به ویژه استفاده از سبک دقیق "راسکین" توسط هنرمندانی مانند جان دبلیو هیل هنری ، ویلیام تراست ریچاردز ، رودریک نیومن و پل های فیدلیا . جامعه آمریکا از نقاشان در آبرنگ (در حال حاضر جامعه آبرنگ آمریکا) در سال 1866 تاسیس شد. نمایندگان رسانه در اواخر قرن نوزدهم آمریکایی شامل توماس موران ، توماس ایکینز ، جان لا فارج ، جان سینگر سارجنت ، چایلد حسام و ، در وهله اول ، وینسلو هومر بودند .اروپاویرایش کنید

Stanisław Masłowski ، Pejzaż jesiey z Rybiniszek (منظره پاییزی ریبینیسکی ) ، آبرنگ ، 1902
آبرنگ در قاره اروپا کمتر محبوب بود. در قرن هجدهم ، گواش رسانه مهمی برای هنرمندان ایتالیایی مارکو ریچی و فرانچسکو زوکارلی بود که نقاشی های منظره آنها به طور گسترده جمع آوری شد. [8] همچنین تعداد زیادی از هنرمندان فرانسه از گواش استفاده کردند. در قرن نوزدهم ، تأثیر مدرسه انگلیسی به رواج آبرنگ "شفاف" در فرانسه کمک کرد و این رسانه به رسانه ای مهم برای اوژن دلاکروا ، فرانسوا ماریوس گرانت ، هنری-ژوزف هارپینیز و هونوره داومیر طنز پرداز تبدیل شد . دیگر نقاشان اروپایی که مرتباً در زمینه آبرنگ کار می کردند آدولف منزل بوددر آلمان و استانیسلاو ماسلوفسکی در لهستان.

پل سزان ، خودنگاره
متأسفانه ، اتخاذ بی دقتی و بیش از حد رنگهای آنیلین (و رنگدانه هایی که از آنها تشکیل شده است) که دارای رنگهای روشن هستند و همه در اثر قرار گرفتن در معرض نور ، به سرعت محو می شوند و تلاش برای حفظ صحیح بیست هزار نقاشی JMW ترنر که توسط موزه بریتانیا به ارث رسیده است در سال 1857 ، منجر به بررسی و ارزیابی مجدد منفی ماندگاری رنگدانه ها در آبرنگ شد. [ نیاز به منبع ] این امر باعث کاهش شدید وضعیت و ارزش بازار آنها شد. با این وجود ، تمرین کنندگان منزوی همچنان به ترجیح و توسعه رسانه تا قرن 20 ادامه دادند. آبرنگ های زیبای منظره و دریایی توسط Paul Signac و Paul Cézae انجام شد یک سبک نقاشی آبرنگ را تشکیل داد که کاملاً از لعاب های کوچک رنگ خالص با هم تداخل دارند.قرون 20 و 21ویرایش کنید
از میان بسیاری از هنرمندان قرن بیستم که آثار مهمی در آبرنگ تولید کردند ، باید از واسیلی كاندینسكی ، امیل نولد ، پل كلی ، اگون شیله و رائول دوفی نام برد. در آمریكا برجسته ترین اشخاص شامل چارلز بورچفیلد ، ادوارد هاپر ، جورجیا اوكی ، چارلز دموت و جان مارین بودند (80٪ از كل كارهای او آبرنگ است). در این دوره ، نقاشی آبرنگ آمریكایی اغلب از امپرسیونیسم اروپایی و پست امپرسیونیسم تقلید می كرد ، اما فردگرایی قابل توجهی در سبک های "منطقه ای" نقاشی آبرنگ از دهه 1920 تا 1940 رونق گرفت. به طور خاص ، "نقاشان مدرسه کلیولند "یا" مدرسه اوهایو که مرکز آن موزه هنر کلیولند است و نقاشان صحنه کالیفرنیا اغلب با استودیوهای انیمیشن سازی هالیوود یا موسسه هنری Chouinard ( موسسه هنرهای کالیفرنیا فعلی ) مرتبط بودند. نقاشان کالیفرنیایی از ایالت خود بهره برداری می کردند جغرافیای متنوع ، آب و هوای مدیترانه ای و " اتومبیل پذیری" برای نیرو بخشیدن به سنت خارج از منزل یا "پلین هوا". با نفوذترین آنها فیل دایک ، میلارد شیتز ، رکس برانت ، دونگ کینگمن و میلفورد زورنس. انجمن آب رنگ کالیفرنیا که در سال 1921 تأسیس شد و بعداً به انجمن ملی آبرنگ تغییر نام داد ، از نمایشگاه های مهم آثار آنها حمایت مالی کرد. بزرگترین آبرنگ جهان در حال حاضر (با ارتفاع 9 فوت (3 متر) و عرض 16 فوت (5 متر) ساختمان 6 پرتره: داخلی است. [9] توسط هنرمند آمریکایی باربارا پری در سفارش MASS MoCA تولید شده است ، [10] این اثر را می توان در ساختمان رابرت دبلیو ویلسون MASS MoCA دید. [11]
اگرچه ظهور اکسپرسیونیسم انتزاعی ، و تأثیر بی اهمیت نقاشان آماتور و سبک های نقاشی تحت تأثیر تبلیغات یا کارگاه ، منجر به کاهش موقتی محبوبیت نقاشی آبرنگ بعد از سال c شد. در سال 1950 ، استفاده از آبرنگ توسط هنرمندانی مانند مارتا بورچفیلد ، جوزف رافائل ، اندرو وایت ، فیلیپ پرلشتاین ، اریک فیشل ، گرهارد ریشتر ، آنسلم کیفر و فرانچسکو کلمنته همچنان ادامه دارد . در اسپانیا ، Ceferí Olivé سبکی ابتکاری و به دنبال شاگردانش مانند رافائل آلونسو لوپز-مونترو وFrancesc Torné Gavaldà . در مکزیک ، برجسته ترین برجسته ها ایگناسیو باریوس ، ادگاردو کوگلان ، آنجل مائورو ، ویسنته مندیولا و پاستور ولازکز هستند . در جزایر قناری ، که این روش تصویری پیروان زیادی دارد ، هنرمندان برجسته ای مانند فرانسیسکو بونین گوئرین ، خوزه کوماس کواسادا و آلبرتو مانریکه وجود دارند. 
رنگ آبرنگویرایش کنید
مجموعه ای از آبرنگ ها
آبرنگ متشکل از چهار مواد تشکیل دهنده اصلی: یک رنگدانه ؛ صمغ عربی به عنوان چسب برای نگه داشتن رنگدانه در حالت تعلیق ؛ مواد افزودنی مانند گلیسیرین ، گاو نر ، عسل و مواد نگهدارنده برای تغییر ویسکوزیته ، پنهان شدن ، دوام یا رنگ رنگدانه و مخلوط وسیله نقلیه. و تبخیر آب ، به عنوان یک حلال که برای رقیق یا رقیق کردن رنگ استفاده می شود.
اصطلاح عامتر watermedia به هر محیط نقاشی گفته می شود که از آب به عنوان حلال استفاده می کند و می توان آن را با برس ، قلم یا سمپاش استفاده کرد. این شامل بسیاری از جوهر ، آبرنگ ، temperas ، caseins ، gouaches ، و مدرن رنگ اکریلیک .
اصطلاح "آبرنگ" به رنگ هایی گفته می شود که از کربوهیدرات های محلول در آب و پیچیده به عنوان چسب استفاده می کنند. در اصل (در قرن 16 تا 18) ، چسب های آبرنگ قندها و یا چسب های مخفی بودند ، اما از قرن نوزدهم ، چسب ترجیحی صمغ عربی طبیعی است ، با گلیسیرین و / یا عسل به عنوان مواد افزودنی برای بهبود پلاستیک و حلالیت چسب ، و سایر مواد شیمیایی اضافه شده برای بهبود ماندگاری محصول.
اصطلاح " رنگ آمیزی بدن " به رنگی گفته می شود که مات باشد تا شفاف. معمولاً به آبرنگ مات ، معروف به گواش اشاره دارد . [12] رنگ های مدرن اکریلیک از پراکندگی رزین اکریلیک به عنوان چسب استفاده می کنند.آبرنگ های تجاریویرایش کنید
پیش از آغاز قرن هجدهم ، نقاشان آبرنگ مجبور بودند خود رنگها را با استفاده از رنگدانه های خریداری شده از داروخانه یا "کلورمن" متخصص ، و مخلوط کردن آنها با صمغ عربی یا مواد چسبنده دیگر بسازند. اولین رنگهای تجاری بلوکهای کوچک و صمیمی بود که باید خیس شده و با زحمت در آب "مالش داده می شدند" تا از شدت رنگ قابل استفاده برخوردار شوند. ویلیام ریوز از حدود سال 1766 تجارت خود را به عنوان همكار آغاز كرد. در سال 1781 ، به او و برادرش ، توماس ریوز ، به دلیل اختراع كیك مرطوب رنگ آبرنگ ، به پالت نقره ای انجمن هنرها اعطا شد . معرفی شده در "عصر طلایی" نقاشی آبرنگ انگلیسی. کیک"در صورت لمس برس خیس ، بلافاصله محلول بود.

یک جعبه ریوز
رنگ های آبرنگ تجاری مدرن به دو شکل لوله یا تابه در دسترس هستند. اکثر رنگهای فروخته شده امروزه در لوله های کوچک فلزی قابل جمع شدن در اندازه های استاندارد قرار دارند و با ترکیب شدن با یک جز water خاص آب ، به قوام مشابه 1 دندان فرموله می شوند. برای استفاده ، این خمیر باید بیشتر با آب رقیق شود. رنگ های تابه ای (در واقع کیک های کوچک خشک شده یا میله های رنگی در یک ظرف پلاستیکی باز) معمولاً در دو اندازه ، قابلمه های کامل و نیم ظرف ها به فروش می رسند.
با توجه به شیمی آلی مدرن صنعتی ، تنوع ، اشباع و ماندگاری رنگهای هنرمندان موجود امروزه بسیار بهبود یافته است. از سال 2014 ، Golden Artist Colors خطی به شدت رنگی به نام QoR watercolors ("کیفیت نتایج") ایجاد می کند که از Aquazol به عنوان چسب استفاده می کند. رنگ های اصلی صحیح و غیر سمی اکنون از طریق معرفی زرد هانزا ، آبی فتالو و کویناکریدون (PV 122) وجود دارد. از بین چنین مجموعه ای از سه رنگ ، در اصل همه رنگ های دیگر را می توان مخلوط کرد ، زیرا در یک روش کلاسیک از رنگ سفید استفاده نمی شود. توسعه مدرن رنگدانه ها ناشی از تقاضای هنری نبود.صنعت مواد هنری برای اعمال هرگونه اهرم بازار در تولید جهانی رنگ و رنگدانه بسیار ناچیز است. به استثنای موارد نادر مانند اورئولین ، همه رنگ های آبرنگی مدرن از رنگدانه هایی استفاده می کنند که کاربرد صنعتی گسترده تری دارند. تولیدکنندگان رنگ ، با توجه به استانداردهای صنعتی ، تجهیزات بسیار کمی از این رنگدانه ها را خریداری می کنند ، آنها را با وسیله نقلیه ، حلال و مواد افزودنی آسیاب می کنند و بسته بندی می کنند. فرآیند فرز با رنگدانه های غیر آلی ، در مارک های گران تر ، اندازه ذرات را کاهش می دهد تا جریان رنگ را هنگام استفاده از رنگ با آب بهبود بخشد.شفافیتویرایش کنید
در مباحثات حزبی دنیای هنر قرن نوزدهم انگلیس ، گواش کاملاً با آبرنگ های سنتی در تضاد قرار گرفت و بخاطر قدرت پنهان کاری زیاد یا نداشتن "شفافیت" بدنام شد. آبرنگ های "شفاف" عالی شدند. انزجار از رنگ مات از این واقعیت ناشی می شود که از رنگ سفید سربی در قرن نوزدهم برای افزایش کیفیت پوشش استفاده شده است. این رنگدانه تمایل داشت به زودی تحت تأثیر آلودگی هوا گوگردی به رنگ سیاه تغییر کند و کاملاً آثار هنری را خراب کند. [13]ادعای سنتی که آبرنگ های "شفاف" "درخشندگی" می یابند زیرا مانند یک شیشه آغشته روی کاغذ عمل می کنند - رنگ به دلیل عبور نور از رنگدانه ، منعکس شدن از کاغذ و بار دوم عبور از رنگدانه ، رنگ شدت می یابد راه آن به بیننده - نادرست است. رنگ های آبرنگ معمولاً مانند رنگ های اکریلیک یا روغنی یک لایه رنگ منسجم تشکیل نمی دهند ، بلکه ذرات رنگدانه را به طور تصادفی در سطح کاغذ پخش می کنند. شفافیت به دلیل قابل مشاهده بودن کاغذ بین ذرات ایجاد می شود. [14]ممکن است رنگ های آبرنگ از اکریلیک ها یا روغن ها واضح تر به نظر برسند زیرا رنگدانه ها به شکل خالص تری ریخته می شوند ، با مواد پر کننده کم یا بدون ماده پر کننده (مانند کائولن) رنگ رنگدانه ها را پنهان می کند. به طور معمول ، بیشتر یا کل چسب آدامس توسط کاغذ جذب می شود و از تغییر چسب در رنگدانه جلوگیری می کند. [14] آدامس جذب شده کاهش نمی یابد بلکه چسبندگی رنگدانه به کاغذ را افزایش می دهد ، زیرا ذرات آن به راحتی به الیاف نفوذ می کنند. در واقع ، یک عملکرد مهم لثه تسهیل "بلند کردن" (از بین بردن) رنگ است ، درصورتی که هنرمند بخواهد یک لکه سبک تر در یک منطقه نقاشی شده ایجاد کند. [14] بعلاوه ، صمغ از لخته شدن ذرات رنگدانه جلوگیری می کند . [14] 
همچنین ببینیدویرایش کنیدتکنیک های نقاشی اکریلیکتاریخچه نقاشینقاشی شستشوی جوهردسته بندی: آبرنگ شناسان 
یادداشتویرایش کنید^ "aquarelle ، n." OED آنلاین. مارس 2020. انتشارات دانشگاه آکسفورد.Ro راجر لینگ (1991): نقاشی رومی. انتشارات دانشگاه کمبریج.^ الیس کرخام واترهاوس (1994): نقاشی در بریتانیا - 1530 به 1790. انتشارات دانشگاه ییل.^ Vloothuis ، Johaes (2017-07-14). "درک درجه های مختلف کاغذ آبرنگ" .شبکه هنرمندان . بازیابی شده 2018-10-03 .^ "مقاله آبرنگ: چگونه کاغذ مناسب برای استفاده با آبرنگ انتخاب کنیم" . هنر سرگرم کننده است . بایگانی شده از نسخه اصلی در تاریخ 2015-10-07 . بازیابی شده در2015-10-06 . ^ "راهنمای جمع كننده: WATERCOLOR چیست؟" . www.collectorsguide.com . R رینولدز ، گراهام (1992) ، آبرنگ ، یک تاریخچه مختصر ، لندن: تیمز و هادسون ، ص.102^ براون ، دیوید بلنی. "آبرنگ". Grove Art Online. آکسفورد هنر آنلاین . انتشارات دانشگاه آکسفورد. بازیابی شده در 26 آوریل 2014.^ نالویکی ، جنیفر. "داستان بزرگترین نقاشی آبرنگ جهان" . اسمیتسونیان . بازیابی شده در 2018-07-01 . ^ "بزرگترین آبرنگ جهان می رود به نمایش در MASS MoCA توسط" . سازندگان .2017-05-30 . بازیابی شده در 2018-07-01 . ^ "باربارا ارنست شکار ساختمان 6 پرتره: داخلی" . MASS MoCA توسط . بازیابی شده در 2018-07-01 . ^ فرهنگ هنر و هنرمندان آکسفورد ، یان چیلورز ، انتشارات دانشگاه آکسفورد آمریکا ، 2009^ D. Kraaijpoel & C. Herenius. (2007) Het kunstschilderboek - handboek voor materialen en technieken ، Cantecleer، p. 187^ a b c d D. Kraaijpoel & C. Herenius. (2007) Het kunstschilderboek - handboek voor materialen en technieken ، Cantecleer، p. 183 
منابعویرایش کنیدتاریخویرایش کنیداندرو ویلتون و آن لایلز. عصر بزرگ آبرنگ های انگلیس (1750–1880) . پرستل ، 1993. شابک 3-7913-1254-5 آن لایلز و رابین هملین. آبرنگ های بریتانیایی از مجموعه Oppé . انتشارات گالری تیت ، 1997. شابک 1-85437-240-8 کریستوفر فینچ آبرنگ های آمریکایی . Abbeville Press، 1991. ASIN B000IBDWGKکریستوفر فینچ آبرنگ های قرن نوزدهم . Abbeville Press، 1991. ISBN 1-55859-019-6 کریستوفر فینچ آبرنگ های قرن بیستم . Abbeville Press، 1988. شابک 0-89659-811-X اریک شانز ترنر: آبرنگ های بزرگ . آکادمی سلطنتی هنر ، 2001. ISBN 0-8109-6634-4 مارتین هاردی نقاشی با رنگ آب در انگلیس (3 جلد: I. قرن هجدهم ؛ II. دوره رمانتیک ؛ III. دوره ویکتوریا). بتسفورد ، 1966–1968. شابک 1-131-84131-X مایکل کلارک چشم انداز وسوسه انگیز: تاریخچه اجتماعی آبرنگ های انگلیسی . انتشارات موزه بریتانیا ، 1981. ASIN B000UCV0XOمور ، شان دیکشنری تصویری نهایی . Dorling Kindersley، 1994. شابک 0-7513-1050-6 آموزش و تکنیکویرایش کنیدرکس برانت راه های برنده شدن آبرنگ: تکنیک ها و روش های اساسی آبرنگ شفاف در بیست درس . ون نوستراند رینهولد ، 1973. ISBN 0-442-21404-9 دیوید دیویی کتاب آبرنگ: مواد و تکنیک های هنرمند امروز . واتسون-گوپتیل ، 1995. ISBN 0-8230-5641-4 دونا سلدین جانیس. سارجنت در خارج از کشور: چهره ها و مناظر . مطبوعات Abbeville؛ چاپ اول (اکتبر 1997). شابک 978-0-7892-0384-7 . چارلز لکلر هنر آبرنگ (نسخه اصلاح شده و گسترده). واتسون-گوپتیل ، 1999. شابک 0-8230-0292-6 انجمن سلطنتی آبرنگ. کارشناس آبرنگ . Cassell Illustrated ، 2004. شابک 1-84403-149-7 جان راسکین عناصر طراحی [1857]. Watson-Guptill ، 1991. ISBN 0-8230-1602-1 (چاپ مجدد ناشران دیگر نیز موجود است.) پیپ سیمور. نقاشی با آبرنگ: کتابچه راهنمای هنرمندان . لی پرس ، 1997. شابک 0-9524727-4-0 استن اسمیت آبرنگ: دوره کامل . Reader's Digest، 1995. شابک 0-89577-653-7 کورتیس تاپندن. دوره پایه: آبرنگ . Cassell Illustrated ، 2003. شابک 1-84403-082-2 ادگار آ. ویتنی. راهنمای کامل نقاشی با آبرنگ . Watson-Guptill ، 1974. [نسخه Dover ISBN 0-486-41742-5 ] موادویرایش کنیدایان سیداوی فهرست کاغذهای هنرمند آبرنگ . نور نور ، 2000. شابک 1-58180-034-7